Glaswaren aus nationalem Schätz: Unerkennung an detailléiert Erklärung vun der ausgegruewener Kollektioun Boutique

Déi komplett antik Glasgeschirr, déi a China ausgegruewe goufen, ginn als Grafobjeten a Grafsärgen, souwéi als Reliktbehälter an Offeren a buddhistesche Reliquien wéi Pagoden, Tempelen, ënnerierdesch Palaiser oder Himmelspalaiser benotzt. Zënter der Aféierung vum Buddhismus hat en vun Ufank un eng bedeitend Verbindung mam Glas, an d'Glas huet eng ganz speziell Positioun am Buddhismus.

Glasbehälter aus engem Steebuchstaaf vun der buddhistescher Pagod aus der Nordwei zu Dingzhou, Provënz Hebei, ausgegruewen

Dat sanskritescht Wuert fir "Glas" bedeit bloen Edelsteen, wat sech op déi déifblo Faarf vun engem Edelsteen bezitt. Wéi d'Faarf vum Himmelblo, mat enger kristallklarer Qualitéit, sinn d'Uewerfläch an den Interieur transparent, an den Interieur an den Exterieur ergänzen sech géigesäiteg. De Medizin-Buddha ass de Buddha vun der ëstlecher Welt vu purem Glas. De Buddhismus benotzt d'Kloerheet vum Glasliicht fir d'Tugend vum Buddha metaphorisch ze beschreiwen, dofir ass de Medizin-Buddha och als den ëstleche Medizin-Buddha vum pure Glasliicht bekannt.

Tang Dynastie hellgréng grouss Féiss Glasbecher ausgegruewen aus de Senmushem-Grotten zu Kuche, Xinjiang

Als Relioun ass d'Konversioun zum Glawen dat Fundamentalst. Fir d'Opmierksamkeet vun de Gleewegen op sech ze zéien an den Dharma ze verbreeden, beméie sech Mönche dacks, Innovatiounen ze maachen an nei Iddien, Ritualer, Architektur an Artefakte virzebréngen. Mat Glas ze liewen, ass den Doud nach méi schlëmm. Sheli war ursprénglech eng Sanskrit-Transliteratioun vu Buddha senge spirituellen Schanken oder Iwwerreschter. Laut dem "Buch vum Wei: Shi Lao Zhi" vun der Nordlecher Qi-Dynastie gouf no dem Doud vum Buddha parfüméiert Holz verbrannt an d'spirituell Schanken a Stécker gebrach, all sou kleng wéi e Kär. Si goufen net beschiedegt beim Schlag oder beim Verbrenne, a kéinten e helle göttleche Effekt gehat hunn. Si gi verbreet "Sheli" genannt.

Egal ob et sech ëm d'Reliquie vum richtege Kierper oder Ersatzstécker handelt, si sinn wichteg Offeren an helleg Objeten, an dës helleg Objeten mussen an extrem wäertvollen Behälter gelagert ginn. D'Reliquiebehälter an antike buddhistesche Pagoden an Indien an Zentralasien goufe aus Materialien wéi Keramik, Holz, Metall, Steen a Kristall gemaach. A China sinn awer Reliquiebehälter aus Glas opgedaucht. D'Grënn dofir sinn zweifach: éischtens war Glas an der Antikitéit rar a wäertvoll am Verglach mat Gold; zweetens war Glas kristallkloer a ganz formbar, wat et besonnesch gëeegent fir d'Lagerung an d'Ausstellung mécht.

Glasperlen aus Steebuschtawen vun der buddhistescher Pagod vun der Nordwei zu Dingzhou, Provënz Hebei, ausgegruewen

Am Moment ass déi fréist Reliquietuermbasis a China d'Nordlech Wei Buddhistesch Pagode zu Dingzhou, an der Provënz Hebei. An der gerammter Äerd vun dëser Tuermbasis ass eng quadratesch Steehüll mat engem Deckel aus dem fënnefte Joer vum Taihe (481 n. Chr.). An der Hüll sinn e puer wäertvoll Objeten, déi vun der kinneklecher Famill Nordlech Wei bewahrt goufen, dorënner siwe Glasbehälter an Dausende vu Glasdekoratiounsartikelen, wéi Päifen a Perlen.

Gréng Glasfläsche vun der Sui-Dynastie um Tuermfundament vum Qingchan-Tempel zu Xi'an ausgegruewen

Eng gréng Glasfläsch mat engem schlanken Hals an engem kugelfërmege Bauch, mat enger Héicht vun 8,4 cm an engem Duerchmiesser vu 7 cm, gouf um Tuermfuuss vum Qingchan Tempel zu Xi'an ausgegruewen, deen am néngte Joer vun der Kaihuang Herrschaft vun der Sui Dynastie (589 n. Chr.) gebaut gouf. De Bauch huet véier erausstinnend kreesfërmeg Dekoratiounen mat engem Duerchmiesser vun 2,5 cm, an d'Schëller vun der Fläsch huet véier symmetresch dräieckeg Dekoratiounen. Dës kreesfërmeg an dräieckeg Dekoratiounen ginn all duerch Schleifen no der Formung vum Objet hiergestallt a gehéieren zu der Kaltveraarbechtungstechnologie vum Glas. Dës Glasfläsch gëtt genee benotzt fir Reliquien ze späicheren.

D'Tuermfondatioun vum Dayun Tempel zu Jingchuan, Gansu, gouf am éischte Joer vum Yanzai (694 n. Chr.) gebaut. Déi ënnerierdesch Reliquie-Steenkëscht vum Palais hat eng vergoldete Kofferkëscht, an där e sëlwernen Sarg stoung. De sëlwernen Sarg hat eng kleng wäiss Glasfläsch, déi 14 "Reliquie" enthale huet. Dëst entsprécht perfekt dem Opzeechnung an der "Inskriptioun op der Reliquie-Steenkëscht vum Dayun Tempel zu Jingzhou": "Dunn gouf e Raum aus Zille opgemaach an eng Steenkëscht gouf fonnt. Et waren 14 Reliquie an der Glasfläsch."

Sammlung vum Gansu Museum vun der Jingyuan Dayun Tempelpagod a Relikter aus dem ënnerierdesche Palais a Glasfläschen

Glasartefakte goufen aus dem ënnerierdesche Palais vum Famen Tempel zu Fufeng ausgegruewen

No der buddhistescher Legend huet de Kinnek Ashoka, fir de Buddhismus besser ze verbreeden, 84000 Reliquie aus der Sammlung vum Kinnek Ashikaga a 84000 Glasgläser, 84000 Schatzdeckelen an 84000 faarwege Stécker gesammelt. Hien huet och Gespenster a Götter beoptraagt, iwwer Nuecht 84000 buddhistesch Pagoden ze kreéieren an déi 84000 Reliquie separat zerwéiert. Deemools hat de Famen Tempel dräi Identitéiten: Palaistempel, Nationaltempel a berühmten Tempel. Et war eng buddhistesch helleg Plaz, déi vun der Tang Kinneksfamill respektéiert gouf. Zënter der Tang Zhenguan Period goufen insgesamt siwen Aktivitéite organiséiert, fir buddhistesch Schanken ze begréissen an ze verschécken. Am Joer 1987 gouf d'Fangerreliquie vum Buddha vum Famen Tempel reproduzéiert, an 17 Glasgeschir goufen ausgegruewen, déi all als Artefakte vun der kinneklecher Famill geéiert goufen.

Glasfläsche goufen aus der Wäisser Pagode vun der Liao-Dynastie zu Jixian, Tianjin, ausgegruewen.

Wärend der Song- a Liao-Dynastien hunn lokal Aristokraten a berühmt Mönche sech vill Méi ginn, fir wäertvoll Glasgeschir a Pagoden an Tempelen fir d'Veréierung ze verwandelen, fir Verdéngschter ze sichen. Eng hellgiel Glasfläsch gouf aus dem Tiangong-Steebuchstab vun der Chaoyang-Nordpagode an der Provënz Liaoning ausgegruewen, mat enger Héicht vun 16 Zentimeter an enger Gesamtform, déi engem béiende Vugel mat engem ausbulten Bauchduerchmiesser vun 8,5 Zentimeter gläicht. Den Hals vun der Fläsch war mat bloem Glasdrot dekoréiert, an de Schlëssel um Grëff war och aus bloem Glas. De Fläschemond war mat engem gëllene Mamm-a-Kand-Fläschekapp ausgestatt, an et war och eng kleng blo Glasbecher an der Fläsch. Dës Glasfläsch huet eng eenzegaarteg Form an eng ganz dënn a liicht Glaswand. Et ass e islamescht Glasgeschir, dat duerch d'Blosmethod hiergestallt gouf. Als Affergefäss gouf dëst wäertvollt Objet während der Herrschaft vum Keeser Chongxi vun der Liao-Dynastie zu enger buddhistescher Pagode gerundet.

Glasfläsch aus der Liao-Dynastie am Chaoyang-Nordtuerm an der Provënz Liaoning ausgegruewen

D'Tuermfondatioun vum Jingzhi Tempel am Ding County, Provënz Hebei, gouf am zweete Joer vum Taiping Xingguo an der Nordlecher Song Dynastie (977 n. Chr.) nei opgebaut. Déi ausgegruewe Reliquië enthalen verschidde Reliquië, déi zënter dem zweete Joer vum Xing'an an der Nordlecher Wei Dynastie (453 n. Chr.), bis zum zweete Joer vum Daye an der Sui Dynastie (606 n. Chr.), dem zwielefte Joer vum Dazhong an der Tang Dynastie (858 n. Chr.) an dem zweete Joer vum Taiping Xingguo an der Song Dynastie (977 n. Chr.) gesammelt a als Reliquië ugebuede goufen. Dorënner sinn 37 Glasstécker. D'Fundament vum Jingzhongyuan Tuerm gouf am éischte Joer vun der Zhidao Herrschaft vun der Nordlecher Song Dynastie (995 n. Chr.) gebaut, an et sinn 34 Glasstécker an der ënnerierdescher Steekëscht vum Palais. Dës Glasstécker sinn déi wichtegst archeologesch Entdeckung aus der Antikitéit. Chinesescht GlasWueren.

Inskriptiounen op Glasgeschir op Sui-Bronze- a Tang-Steenbuschtawen aus dem Dingzhou Jingzhi-Tempel

De Steebuchstaaf aus der Sui-Dynastie, de vergoldete Kofferbuchstaaf, de Steebuchstaaf mat engem Deckel, eng vergoldete Gold- a Sëlwerschossel, den vergoldete Gold- a Sëlwertuerm, an zwou Glasfläsche mat gréngen a wäisse Phasen, déi aus dem ënnerierdesche Palais vun der Jingzhi Tempelpagode ausgegruewe goufen, bilden eng Rei vu gruppéierte Reliktbehälter, wat mat der Opschrëft "opgestapelt an ënnen, siwe Schichten dobannen an dobaussen" um vergoldete Kofferbuchstaaf am zweete Joer vum Daye (606 n. Chr.) iwwereneestëmmt. Am 12. Joer vum Dazhong (858 n. Chr.) vun der Tang-Dynastie huet d'Steeopschrëft "Opzeechnung vun der Neibegriefnes vum Echte Kierper am Jingzhi Tempel zu Dingzhou" festgehalen: "Et gi siwe Schätz ronderëm den sëlweren Tuerm am gëllene Buchstaaf gewéckelt, zwou Glasfläsche dobannen, an déi zwou kleng wäiss a grouss gréng Fläsche bléien." Dëst weist déi zwou käregst Glasfläsche vun de "siwe Schichten dobannen an dobaussen". Bis spéit war et och e Produkt vun der Sui-Dynastie.

Glasréierbecher aus der Sui-Dynastie, ausgegruewen am ënnerierdesche Palais vun der buddhistescher Pagod am Dingzhou Jingzhi Tempel

Um Enn vum "Record of the True Body" steet geschriwwen: "Déi kleng Steepagode an der Pagode war ursprénglech am Tianyou Tempel, mat zwou Reliquien a véier Späicherfläschen: Glas, Gold, Sëlwer a Lack, déi an engem ale Buschtaf uewen op der Pagode placéiert waren." Déi bannenzeg Glasfläsch ass eng transparent quadratesch kleng Fläsch mat engem Lotusdeckel, déi als Späicherbehälter fir Offall benotzt gëtt.

Glasvasen mat Reliquie vun der Sui-Dynastie, déi am ënnerierdesche Palais vun der buddhistescher Pagode vum Jingzhi-Tempel ausgegruewe goufen.

Eng aner Glasfläsch kéint och e Produkt vun der Sui-Dynastie sinn. Dës Fläsch ass himmelblo, halleftransparent, mat engem luxuriéise Mond an engem ausgebulten Bauch. Si ass 9 Zentimeter héich, 5,5 Zentimeter am Duerchmiesser an huet en maximalen Bauchduerchmiesser vun 8 Zentimeter. Wéckelt eng Glasfaser ëm d'Schëller a wandert se ëm d'Féiss.

Glasmohn aus der Sui-Dynastie ausgegruewen am ënnerierdesche Palais vum Jingzhi-Tempel, der buddhistescher Pagode

De Xiao Liang an de Shen Yue vun der Süddynastie hunn geschriwwen: "Déi buddhistesch Nonnen am buddhisteschen Tempel an der Süd-Qi-Dynastie ginn op eng kloer a schéin Manéier": "Vun der Wollek aus kann een de Maitreya an all d'Bodhisattvaen gesinn. Si sinn all gëllen, an et ass e kloere Glasmohn an hiren Hänn..." De Glasmohn an den Hänn vum Bodhisattva ass e Schatz, während den Opiummohn eng Fläsch mat engem grousse Bauch an engem klenge Mond ass, wat déi traditionell chinesesch Form ass. D'Objeten, déi de Bodhisattva an de Wandmolereien an der Höhl 225 vun de Mogao-Grotten vun Dunhuang gehalen huet, hunn déiselwecht Form wéi d'Glasfläsche vun der Sui-Dynastie, déi am ënnerierdesche Palais vum Jingzhi-Tempel ausgegruewe goufen, dat heescht de kloere Glasmohn als Schatz.

Glasmohn, déi vu murale Bodhisattvaen an der Höhl 225 vun de Mogao-Grotten vun Dunhuang gehale ginn

Et gëtt och eng Glas Schossel, gréng halleftransparent, mat engem luxuriéise konkave Buedem, enger Wanddicke vu manner wéi 0,15 Zentimeter, enger Héicht vun 9 Zentimeter an engem Duerchmiesser vun 15 Zentimeter. Déi lotusfërmeg Glasschossel, déi vum Bodhisattva an der Höhl 328 vun de Mogao-Höhlen gehale gëtt, ass a senger Form identesch.

Lotusglasschossel, déi vum Bodhisattva an der Höhl 328 vun de Mogao-Grotten gehale gëtt

An der Song-Dynastie war d'Glasfläsch mat Rousewaasser, och bekannt als Parfum, e wichtegt Geschir fir buddhistesch Reliquien. Déi dräi uewe genannten dënnhalseg Glasfläsche, déi aus dem ënnerierdesche Palais um Fouss vum Tuerm vun der Jingzhi Akademie ausgegruewe goufen, waren all Glasbehälter fir d'Lagerung vu Parfum.

Eng geschnëtzte Glasfläsch aus der Song-Dynastie gouf am ënnerierdesche Palais vun der buddhistescher Pagode vum Jingzhi-Tempel ausgegruewen.

Méi wéi véierzeg Glaskürbisfläschen a kleng Fläsche mat engem Hals goufen aus de Fundamenter vun zwou ënnerierdesche Palaiser ausgegruewen, a verschiddene Faarwen, dorënner transparent blo, transparent gréng, transparent gielbrong, transparent brong a brong opak. Dës Glaskürbissen waren all Produkter vun der Song-Dynastie, wat drop hiweist, datt d'inlännesch Glasindustrie an der Song-Dynastie sech am Verglach mat der Sui- an der Tang-Dynastie däitlech entwéckelt hat a Glasprodukter a verschiddene Faarwen an Transparenz produzéiere konnt.
Glaskürbisvas aus der Song-Dynastie ausgegruewen am ënnerierdesche Palais vun der buddhistescher Pagode Jingzhi Tempel

Nieft de Glasperlen, déi onentbierlech a buddhisteschen Geschir während den Tang- a Song-Dynastien waren, goufen och e puer Friichten an aner Geschir aus Glas als Tribut un de Buddha benotzt. Déi transparent physikalesch Eegeschaften a Konnotatioune vum Glas waren och am Aklang mat de Léiere. Et gi sechs kugelfërmeg Glas-"Friichten", déi an der Stupa zu Lintong, Shaanxi, ausgegruewe goufen a buddhistescher Terminologie "Sutuohan-Friichten" genannt ginn. Si goufen an der Stupa verankert, wéi se ausgegruewe goufen; Glaseeër, Glasteller, etc. ginn dacks a Reliquiegriewer als Grafobjeten oder Offeren fonnt.

Blo Glasplack mat gravéierte Musteren verstoppt am ënnerierdesche Palais vum Famen Tempel

Sechs blo Glasplacken mat gravéierte Mustere goufen aus dem ënnerierdesche Palais vum Famen Tempel ausgegruewen, déi all gutt erhale sinn a prächteg Mustere weisen. Déi gravéiert Mustere ginn op der Uewerfläch vum Glas mat engem méi haarden a méi feinen Tool wéi Glas gemaach, nodeems et hiergestallt gouf, a gehéieren zu der Kaltveraarbechtungstechnologie vu Glas.

En Teller mat Ahornblattmuster, goldblo glaséiert, mat engem Duerchmiesser vun 15,9 cm, enger Héicht vun 2,1 cm, enger Déift vun 1,8 Zentimeter, engem Gewiicht vun 132 Gramm. Riichten Mond mat spitzen Lëpsen, e flaache Bauch mat engem flaache Buedem an enger liicht konvexer Mëtt. Déifblo, transparent. D'Mëtt vum Teller ass mat Ahornblattmuster a Gold dekoréiert, während d'äusserlech Auskleidung mat Waasserwellen an diagonalen Linnen dekoréiert ass a mat konzentresche Kreesser gedeelt ass.

Famen Tempel Ënnergrondpalast Ahornblattmuster gemoolt goldblo Glasplack

Dës vergoldete Glasplack baséiert op der Glasgravurtechnik, wouduerch d'Haaptmuster mat Gold ervirgehuewe ginn, fir déi wonnerschéi Glasplack nach méi blenden ze maachen. No den Opzeechnunge vum Inventar vum ënnerierdesche Palais waren dës gravéiert Glasplacken Offeren vum Keeser Xizong vun der Tang-Dynastie a goufen am Januar vum 15. Joer Xiantong (874 n. Chr.) am tibetaneschen ënnerierdesche Palais placéiert.

Insgesamt 20 Glasgeschir goufen am ënnerierdesche Palais vum Famen Tempel ausgegruewen, dorënner nëmmen ee Set vun zwou Glas-Téitassen an Téihalter kéinte haushaltsglasgeschir sinn.

De ënnerierdesche Palais vum Famen Tempel enthält Glastéibecher a Téitabletten

D'Glas-Téibecher ass hellgiel, liicht grénglech, mat gudder Transparenz, en Duerchmiesser vun 12,7, eng Héicht vun 5,2, eng Bauchdéift vu 4 Zentimeter, a weit 117 Gramm; D'Faarf vum Glas-Téitablett ass déiselwecht wéi déi vun der Téischüssel. Flaachbuedem, déif Ënnerstëtzung, mat engem Scheifduerchmiesser vun 13,7, engem Foussduerchmiesser vu 4,5, an enger Gesamthéicht vun 3,8 Zentimeter, mat engem Gewiicht vun 138 Gramm, béid sinn duerch formfräi Bléien geformt.

Glas Téitaass an Téischaal getrennt

D'Inskriptioun um "Kleederzelt", dat aus dem ënnerierdesche Palais ausgegruewe gouf, bezitt sech op dëse Set vu Glas-Téibecherhalter als "e Puer Glas-Téischüsselen Tuozi", wat och eng Tribut vum Keeser Xizong vun der Tang-Dynastie war.

Wärend den Song- a Liao-Dynastien war d'Glasindustrie net vum keeserleche Geriicht monopoliséiert, an et hate sech och privat Glasatelieren entwéckelt. Qualitéitsglasprodukter waren zimlech heefeg ginn, awer importéiert Glasware mat komplexer Veraarbechtung a wonnerschéine Formen gouf weltwäit nach ëmmer héich geschätzt. E puer Schätz goufen dacks als Offeren benotzt an an ënnerierdesche Palaiser gesammelt.

Prinzessin Chen vum Bannmongolei Musée mat enger Glastaass

Am siwente Joer vum Liao Kaitai am Naiman Banner, Bannmongolei (1018 n. Chr.), goufen siwe Glasgeschir aus dem gemeinsame Graf vun der Prinzessin Chen an hirem Mann ausgegruewen. Ee vun de komplette Glasbecher mat engem Grëff ass 11,4 Zentimeter héich, mat engem Duerchmiesser vu 9 an engem ënneschten Duerchmiesser vu 5,4 Zentimeter. Et ass donkelbrong an transparent, mat enger verwitterter Schicht op der Uewerfläch. De Mond ass liicht zou, den Duerchmiesser ass zylindresch, d'Schëllere si gebéit, de Bauch ass steil zréckgezunn, an d'Féiss vun de falschen Réng sinn un engem flaache kreesfërmege Grëff um Mond an de Schëlleren verbonnen. Um ieweschten Enn vum Grëff ass e ronne kuchfërmege Schlëssel, deen wahrscheinlech e Glasgeschir ass, dat am 10. Joerhonnert um iranesche Plateau produzéiert gouf.

Glasfläsch mat Mëllechnagelmuster um Graf vun der Prinzessin Chen vun der Liao-Dynastie

Et gëtt och eng restauréiert Glasfläsch mat Nippelmuster, déi 17 Zentimeter héich ass, e Kaliber vu 6 huet, en Duerchmiesser vum Bauch vun 9,5 an en Duerchmiesser vum Buedem vun 8,7 Zentimeter. Si ass faarflos an transparent, mat engem laangen Hals an engem trichterfërmege, ausbulten Bauch. Si huet e trompettfërmegen héije Rankfouss an ass mat fënnef Reie vu klenge Nippelmuster op der Bauchwand dekoréiert. Dat Iwwerraschendst ass, datt de Grëff vun der Fläsch aus 10 Schichten aus huel Glassträifen besteet, wat d'Glashandwierker verlaangt, den Timing vum Wiessel vum Schmelzglas beim Ofkille vu mëll op haart voll ze verstoen, an et graduell mat fortgeschrattene Techniken ze stapelen, fir de komplexe Prozess ofzeschléissen. Dës Glasfläsch mat Mëllechnagelmuster ass wahrscheinlech e Glasprodukt aus Ägypten oder Syrien.

Ënnert de Glasgeschir, déi aus dem Graf vun der Prinzessin Chen vun der Liao-Dynastie ausgegruewe goufen, fënnt een eng geschnëtzte Glasplack mat engem Duerchmiesser vun 25,5 cm, engem ënneschten Duerchmiesser vun 10 cm an enger Héicht vun 6,8 cm. Si ass faarflos an transparent, mat enger verwitterter Schicht op der Uewerfläch, enger oppener ronner Lip, engem gekrëmmte Bauchrank a Féiss. D'Bauchwand ass mat 28 klenge véiereckege Pyramiden dekoréiert, déi manuell mat enger Schleifscheif poléiert goufen. Dës geschnëtzte Glasschossel huet eng schéi Form an exquisit Handwierkskonscht. Si kéint e Produkt vum Byzantinesche Räich am 10. an 11. Joerhonnert sinn an ass e spezielle Glasschatz op der Welt, deen et nach ëmmer gëtt!

Gravéiert Glasplack aus dem Graf vun der Prinzessin Chen vun der Liao-Dynastie

D'Glasgeschir am Graf vun der Prinzessin Chen vun der Liao-Dynastie staamt souwuel aus dem Byzantinesche Räich wéi och aus der islamescher Welt, wat drop hiweist, datt d'Kommunikatioun tëscht Liao an dem Westen wäit iwwer d'Fantasie vun normale Leit erausgeet.

Laangfristeg Belaaschtung mat der Loft oder laangfristeg ënnerierdesch Lagerung kann einfach zu enger décker Schicht vu Verwitterung op der Uewerfläch vu Glasobjeten féieren, wouduerch se hir kristallkloer Charakteristiken verléieren. Dofir huet dat antikt Glas, dat mir haut gesinn, net méi säin ursprénglecht Ausgesinn.

Eng hellblo Glasbecher mat héije Féiss aus dem Liao-Graf am Tuerji-Bierg, Bannmongolei